8. Een geblesseerde speler

Als een speler voor langere tijd langs de kant staat, kan een deel van zijn dagelijkse leven en zijn sportidentiteit (hoe hij zichzelf ziet als sporter en wat dat betekent voor zijn zelfbeeld) wegvallen. Plotseling zit hij thuis, terwijl de rest lekker doorgaat met voetballen en toewerkt naar de volgende wedstrijd. Ondertussen spelen allerlei vragen op. Herstelt de blessure wel weer helemaal goed? En wat als het team beter gaat spelen nu hij ineens niet meer meedoet? Dat kan zorgen voor frustratie, boosheid, isolatie en eenzaamheid. Zulke negatieve emoties kunnen het mentale welzijn van de speler aantasten en zelfs het fysieke herstel vertragen. Blessures leiden bijna altijd ook tot emotionele stress of spanning: een speler die door een blessure niet mee kan doen, kan tijdelijk verdrietiger of prikkelbaarder zijn. Dat is heel normaal. Iedereen reageert anders en die negatieve gevoelens mogen er zijn.

Mede door deze gevolgen zijn blessures helaas een van de belangrijkste redenen om te stoppen met voetbal. Door als trainer de juiste begeleiding te bieden aan een geblesseerde speler, help je hem zo goed mogelijk om te gaan met de negatieve emoties en vergroot je de kans op een goed herstel én een terugkeer. Hoe doe je dat?

Luisteren

De speler is mogelijk verdrietig, eenzaam of boos. Misschien wil hij zijn frustratie over de situatie uitspreken en vertellen wat het met hem doet. Het is belangrijk dat je daar als trainer naar luistert en geen oordeel velt over zijn verhaal. Je leest meer informatie over dit onderwerp in de vorige thema's.

• Een goed gesprek
• Luisteren
• Communicatie en taalgebruik

Betrokkenheid

Probeer jezelf aan te wennen om op de dag nadat een speler geblesseerd raakt (ongeacht hoe ernstig het lijkt te zijn), meteen contact te zoeken. Als je daar een automatisme van maakt, voelt elke speler direct: de trainer is geïnteresseerd. Daarna kun je nog een kaartje of bos bloemen namens iedereen sturen.

Vervolgens kun je met de speler bespreken in welke mate hij betrokken wil blijven bij het team. Wil hij bij alle (thuis- en uit)wedstrijden aanwezig zijn, wil hij misschien andere taken uitvoeren binnen het team en wil hij zijn revalidatie-oefeningen graag tijdens de trainingen doen? Of wil hij dat juist niet, omdat hij het vervelend of pijnlijk vindt om iedereen bezig te zien?

Als de speler die betrokkenheid in eerste instantie niet wil, betekent dat niet dat hij daar een paar weken later nog steeds niet voor openstaat. Vraag het na een tijdje daarom vooral opnieuw. Het is sowieso goed om regelmatig in te checken en te vragen hoe het gaat. Het is cruciaal dat hij zich ondanks zijn blessure gezien en gehoord voelt. Gewoon een Whatsapp-berichtje op zijn tijd kan de speler al het gevoel geven dat hij niet vergeten wordt.

Communicatie over de blessure

Probeer in gesprek met de speler zo positief mogelijk over de blessure en het herstel te praten. Zeg bijvoorbeeld ‘Je zit nu in de herstelfase, we gaan samen stap voor stap aan je terugkeer werken’ in plaats van ‘Je bent uitgeschakeld voor de rest van het seizoen’.

Soms is het ook mogelijk om (indirect) contact te hebben met bijvoorbeeld de fysiotherapeut van de speler. Voor een speler kan het prettig zijn wanneer jij als coach goed op de hoogte bent van de blessure en daar ook in het herstelproces verantwoord mee omgaat. Daardoor krijgt hij meer vertrouwen in zijn eigen lichaam en zijn terugkeer.

Let er in verband met privacyregels wel op dat jij (of de medisch professional, zoals de fysiotherapeut) niet zomaar details over de blessure mag delen als de speler ouder is dan zestien jaar. Vraag daarom altijd even of het oké is als je bijvoorbeeld het team wil vertellen wat er precies aan de hand is en hoelang het waarschijnlijk zal duren. Als de speler jonger dan zestien jaar is, heb je daar toestemming van zijn ouders voor nodig.

Invloed op het team

Natuurlijk is een blessure in de eerste plaats veruit het vervelendst voor de speler zelf. Vergeet als trainer echter niet dat het ook invloed heeft op het team. Als een speler door een blessure afwezig is, kan dat ook onzekerheid of spanning bij de rest van de groep veroorzaken. De groepsdynamiek verandert en misschien ook het functioneren of presteren. Daarnaast betekent het wegvallen van een speler dat iemand anders de kans krijgt om zich te bewijzen. De een grijpt die mogelijkheid met beide handen en vol overtuiging aan, voor de ander veroorzaakt het misschien extra druk omdat hij voelt dat hij nú moet presteren en de rest van het team niet teleur wil stellen.

Als de geblesseerde speler terugkeert, begint dat teamproces opnieuw. Blijf tijdens de herstelperiode daarom open en transparant communiceren met zowel de geblesseerde speler als de rest van het team. Zo komen jullie de blessure samen zo goed mogelijk door!